Historiek

In 1963 startte men vanuit het Dominiek Savio Instituut met een beschutte werkplaats. Het doel was om de schoolverlaters van Dominiek Savio en de werkloze personen met handicap uit de regio Gits en Roeselare een passende, nuttige job te geven. Zodoende konden 10 mensen aan de slag in de kelders van het Dominiek Savio Instituut.
Mariasteen werd de eerste beschutte werkplaats in Vlaanderen!

In 1964 werd Mariasteen officieel erkend door het Rijksfonds. In 1967 werden de gebouwen aan de Koolskampstraat in gebruik genomen. Toen werkten er reeds 102 mensen in Mariasteen. Het aantal werknemers bleef intussen stijgen en het plaatsgebrek werd almaar groter. Er werd opnieuw bijgebouwd in de Koolskampstraat. Er kon nu aan 165 mensen werk verschaft worden.

In 1975 werd er, voor de eerste maal gebouwd in Rumbeke. Vanaf dan stelde de afdeling Gits voornamelijk mannen tewerk, de afdeling Rumbeke voornamelijk vrouwen.

In 1979 werd in Gits ook de afdeling orthopedie in het leven geroepen. In 1983 werd er voor de tweede maal bijgebouwd in Rumbeke.

In 1984 werd er bijgebouwd aan de Brugsesteenweg in Roeselare, voor de houtbewerkingafdeling. In 1987 werd er uitgebreid in de Koolskampstraat. De M.A.C. (Mariasteen Aluminium Centrum), waar vooral aluminiumbewerking gedaan, was een feit. In 1991 werd - voorlopig - voor de laatste maal uitgebreid. Aan de Brugsesteenweg, aan de achterkant van de houtafdeling (de Gitsestraat), wordt de afdeling "metaal" gebouwd.

In de loop der jaren werden niet alleen steeds meer mensen in steeds meer gebouwen tewerkgesteld. Er werd ook gestart met het enclavesysteem. Dit houdt in dat werknemers van Mariasteen rechtstreeks tewerkgesteld worden in het bedrijf waarvoor Mariasteen werkt (niet in Mariasteen zelf, zoals hun collega´s). In een enclave werken dus werknemers van Mariasteen, als het ware "op verplaatsing".

Het is duidelijk dat Mariasteen in de loop der jaren een ware metamorfose heeft ondergaan. Globaal kunnen steeds meer mensen tewerkgesteld worden, in een toenemend aantal vestigingen, in een steeds meer gediversifieerd gamma van werkopdrachten.

Ook wat betreft de aard en het aantal werkopdrachten is er een duidelijke evolutie merkbaar. Vroeger werd er meer gewerkt aan grote opdrachten, die voor langere tijd werk opleverden. Dit maakte een lange termijnplanning mogelijk.

Ondertussen zijn we geëvolueerd naar veel meer en veel kortere opdrachten, waardoor het zeer moeilijk is aan enige vorm van termijnplanning te doen. Een andere evolutie schuilt in de aard van de werken: algemeen ligt de moeilijkheidsgraad van het werk veel hoger. De vraag "Kan dit nog in een beschutte werkplaats?" is alsmaar meer aan de orde.

Een laatste verschuiving wanneer het over de werkopdrachten gaat, is dat Mariasteen geëvolueerd is van een onderaannemer die een toegevoegde waarde genereert, naar een "allround" aannemingsbedrijf dat ook zelf grondstoffen aankoopt en producten quasi volledig afwerkt.

In Mariasteen werken momenteel ruim 800 mensen. Hiervan zijn er ongeveer 600 personen met (arbeids)handicap. Die erkenning gebeurt niet door Mariasteen zelf. Het is het Vlaams Subsidieagentschap voor Werk en Sociale Economie, dat hier nu over beslist.